...iri şimdi işittiklerim kadar yaralayıcı olamaz,” diye mırıldandı. Okkalı bir küfür savurdu. Kendini tutamadı, devamını getirdi. Neden ve kime küfrettiğini bilmiyordu. Yüzünü kaplayan gülümsemenin farkında değildi. Oysa çocukluğu...
“devamını” sözcüğü
11 yazıda 12 geçiş bulundu.
devamını, devamının eşleşmeleri dahil edildi.
...Yoksa pencere tuğlayla niye örülsün? Odaya neden çelik kapı takılsın? Üstelik dışarıdan kilitlenmiş.” Tuncay devamını beklemeden atıldı: “Zavallı kadın kimin nesi acaba?” “Bence çakma dilencinin kızı. O gece araca bindirilirken...
...ocağa babasının şaşkın bakışları arasında girdi. Olup biteni hızla anlattı. Bir yandan da çayları doldurdu. “Devamını sonra anlatırım. Müşteriyi bekletmeyelim,” dedi. Tepsiyi kaptığı gibi soluğu duvar dibinde aldı. Çaycı Hakkı...
...ıştı. Kendisine uzatılan bardağı almaya eli gitmiyordu. Başkomiser İbrahim, “Hadi iç şunu. Sonra da hikayenin devamını sen anlat,” dedi. Cemal bir dikişte bardağın dibini bulmuştu. Kuruyan boğazına su iyi geldi. Sonunda kelimele...
...“Yukarıdaki kavga çok kanlı. Yalnız düşenin işi zor. Şanslı olan üç beş tüyünü bırakır. Ya şanssız olan?...” Devamını getirmedi. Gözlerini etrafa saçılmış kemiklere dikti. Dursun kaldırımı temizlemeye giriştiğinde Serap ve Tayf...
...eki buruk gülümsemeyle devam etti. “Aynı tat, aynı lezzet. (Duraksadı, yutkundu) Ayla Hanım’ın yaptığı gibi.” Devamını getiremedi. Oda sessizliğe gömüldü. Gülsüm, Ayla Hanım’ın kim olduğunu sorma cesaretini kendinde bulamasa da...
...ı güzel kadın. Hafif yayvan dudaklarından sızıyordu duyduğu memnuniyet. “İyi açıklamaydı.” diyecek olduysa da devamını getirmesine müsaade etmemiştim tabii: “Bununla da kalmadı tabii. Hayat, dedim ya, açtım ağzımı bir kere. Acıy...
...i hayal kırıklığı tarifsizdi. “Tasarruf tedbirleri gereği küçülme kararı…” diye başlayan kalıplaşmış cümlenin devamını duymamıştı bile. Lodos esmeye devam ediyordu, yerinden kalkıp özel eşyalarını toplamaya başladığında. Ne kada...
...zerimde yıkamaya kıyamadığım sigara kokan o tişörtüyle tavana baktım. Peki ya şimdi, dedim. Günlerce kendimce devamını bulamayıp ezberlediğim cümleyi yine yarıda bırakarak söyledim: Peki ya şimdi… Tüm üzüntümle yutkundum. Yatakt...
...tek şey bu. Var olmuşluğunun tek şahidi. Yoksa kendimi bile inandıramazdım uydurmadığıma… Yaşadığım sürece…” Devamını dinlemiyorum. Yaşadığını mı sanıyorsun diyemiyorum? Ölüyüz biz, hayalleri toprak atıyor üstümüze, diyemiyorum...