“firdevsin” sözcüğü

Firdevs pencere dibindeki somyanın ucuna eğreti oturmuş, kirmeniyle yün eğirirken ara verip kefen parasını saydıktan sonra çıkınına sarıp, kuşağına sıkıştırıyor. “Neyse,” diyor. “Yarın öldüğüm yok ya. Yeniden biriktiriri

-Aba vü ecdad ağlar Cebbar’dan Ve mevsim cerh etmiştir bir dostumun yüreğini. İnceltmiştir ipi, bıkmıştır hayattan Nevfel’in kızı sevmiştir Hint prensini. Böyle başlar bir hikâye, Yüzüne benzeyen herkesten sıkılan kadın;