“ismailin” sözcüğü

Gece uyku tutmamıştı İsmail’i. Bir ara gözleri kapansa da derin uykuya dalamadı. Vaktinden önce kalktı. Yarım ekmeğin arasına peynir koydu, birkaç parça da domates. Çay demlemek bile içinden gelmedi. Oysa ne de severdi ç

Yusuf yüzlü İsmail’e… 1962 sonbaharında, bir gece vakti, küçük bir köy evinde tertemiz bir heyecan vardı. En büyükleriydi Muhammed. Babasının gururu köyünün medarı iftiharı, o gün yıllar sonra bile gülümsemeyle anımsanac