...ık salkımları düşer kamış boyu göllerin içine hüzün yumağından ördüğüm kazağı sana giydirmek hep dokunur bana kapıların eşiğine yürümüş sel suları kendime dönük ağlarım kimse bilmez bile güzün kırağı vurgunu bahçelerden geçerim b...
“kapıların” sözcüğü
12 yazıda 14 geçiş bulundu.
kapıların, kapılarına, kapılarını, kapılarının eşleşmeleri dahil edildi.
...r tütün koyduğu kağıdı. Yaktığında söz çoktan geçmiştir, hadi çat kapı gel. Çat, çat, çat. Suratımıza kapanan kapıların sesidir bu, çat! Biraz da telefonların. Belki de doğru olan rüzgara küsmemektir, bilmiyordur belki kırılan da...
...da bir örtü olsa üzerinde, kaldırsam onu, tıpkı eskisi gibi olsa her şey. Çeşmelerden gürül gürül aksa sular, kapıların önünde uyuklasa köpeklerimiz, bal gibi olsa ağaçlarımızın meyvesi, masmavi gökyüzüne şarkılar söylese kuşlar,...
...rinin nedenini düşündüğümüz, zamanın doğa içinde sakin akışıyla eşsiz bir şölen sunuyor bizlere aynı zamanda. Kapıların hep yeni başlangıçlara açıldığını görüyoruz, kusursuz bir döngü içerisinde… Sinemanın büyülü sonsuzluğunda öl...
...olaydım. Başlarında geniş kenarlı şapkalarıyla koca koca çiçekler, dallar, yapraklar çizmeye başlamışlar bile kapıların üstüne. Hani bir gün önce “Merak etmeyin muhtar hanım, eski ahşap yapılarını koruyacağız boyarken,” demişlerd...
.... Gün yüzüne çıkmayı beklerken, biraz şans için duacıydılar. Ama ümit edilen olmayacak, şans hiç çalmayacaktı kapılarını... Sayı: 61
...çmak için yönelirken benim kapıma, ondan önce davranıp iniyorum arabadan. Usulca kapatıyoruz emektar arabamın kapılarını. Usulca yürüyoruz kahverengi bir apartmanın demir kapısına. Anahtarıma ulaşmak isterken açık olduğunu fark ed...
...ldığı ve her gün tekrar tekrar gözler önüne gelen bir filmin senaristidir. Ucu bucağı olmayan hayallere giden kapıların teker teker araladığı, engin deneyimlerin uyarlandığı bir sahnenin kurucusudur. Cehalet rüzgârının cefasını a...
...isikleti Aslan, güzelim açık mavi rengini de civciv sarısına çevirmişti. Bir güzel de dayamıştı avluya açılan kapılarına. Yok, o bisiklet kendininmiş de, yok hediye etmişlermiş de. O bir yalancıydı, bir haindi. Varsın kimse inanma...
Güz, aralık kapıların ardından sokulup salonumuzun ortasına kurulalı çok olmadı henüz. Yapraklar tutunduğu dallara veda edeli birkaç zaman geçti, hepsi bu. Mevsim geçişinin tatlı telaşında kaybolurken, yaşanamamış bir yazın hüznü...