...bir parfüm müydü?" deyince kalbimin orta yerinden vuruldum sanki. Soğuk çiviler daha da saplandı her yanıma. Ruhumdan ayrılan bir parçam olduğuna inandığım küçük bir kız elindeki kanlı hançerle suratıma acıyan gözlerle baktı. E...
“ruhumda” sözcüğü
7 yazıda 7 geçiş bulundu.
ruhumda, ruhumdaki, ruhumdan eşleşmeleri dahil edildi.
...e kendi kendime, indirdim tüm çok bilinmeyenli nesneleri. Sonra almadan ‘hiç’ olan her şeyleri tekrar kalktım ruhumdan adını bilmediğim istikamet renkli yönlere; Paslı bir trenin derdinden anlamayan otobüsler gibiydi sanki bozkı...
...uhi Bey’e hak verdiğim bir noktadan gülümsüyorum, her şeye rağmen hayatıma. Buruk bir gülümsemeyle bakıyorum, ruhumdan binbir parça eksilten düş kırıklıklarıma. Asla gerçekleşmeyecek düşlerin peşinde parçalarken kendimi; bugün y...
...me, beni bırakma!" Küçük dişlerini göstererek kocaman gülümsediğinde, "Artık özgürüm, teşekkür ederim." dedi. Ruhumdan bir şey eksilmiş gibiydi ama aksine, adeta tamamlanmış hissediyordum. Gözlerimi açtığımda kendimi yumuşak yat...
...bediyor, bildiklerim nefes almayı unutuyor, zihnimdeki uçurumun kenarından birer birer süzülüyorlardı. Ölümün ruhumdaki ayak seslerini duyuyor, inançsızca odağımı değiştirmeye çalışıyordum. Üzerinde oturduğum bank bile sanki kalp...
...p vardı belli ki; fakat ben büyükannemi hatırladıkça daha fazla garipsediğimi hissetmiyorum. Hatta aklımda ve ruhumda gizlenmiş çoğu sorunun cevaplandığını, karmaşık gürültünün dindiğini hissediyorum. İşte bunlar, ben büyükanne...
...umun başında belirtmeliyim ki içimde sana dair yeşeren kin ağacının kökü çok uzun zaman önce kurudu. İhanetin ruhumda kabuk bağlayan bir yaraya dönüştü. Kelimelerim bir kalemin mürekkebiyle can bulurken yaram kan sızdırıyorsa,...
İçimde kaybetmenin yoksunluğu, Kalbimde yokluğunun acısı. Kal desen de, kalamam artık. Ruhumda yalnızlık sıkıntısı... Pencereler buğulanmış. Eşsiz sesinin yerini, Yağmur damlaları almış. Sokaklarda ise bir çocuk feryadı... Çare...
...bir ölüm kapatmıştım, her yarama bir ölüm; kabuk bağlasın diye. Ve sonra bir ölüm, bir ölüm daha, bir daha... Ruhumda ölünmeyen iğne ucu kadar yer kalmaksızın yaşadım, çünkü gusüldür kirlenmiş ruhlara ölüm. İntiharsız, kurşunsu...
...yor, her gün biraz daha... Umudun örtüsü, yetmiyor bana ve o bahsettiğimiz korku, zımpara kağıdı gibi geziyor ruhumda. Daha çok okuyamıyorum. Kafamı kaldırarak sokağa bakıyorum. Bir sokak lambasının altında gazete okuyor adam....