...ün. Beklerim ben. Yeter ki mutsuz olmasın. Babasını aramış, akşam yemeğe gelmiyormuş. Bizim adam da bir âlem, sormamış neredesin, ne zaman geleceksin diye. Hep beni arardı geç geleceği zaman. Olsun yine arar. Yemeği sessizce yed...
“sormam” sözcüğü
4 yazıda 4 geçiş bulundu.
sormam, sormamak, sormamalı, sormaması, sormamız, sormamış, sormamıştı, sormamıştım... eşleşmeleri dahil edildi.
...Yolda belki o da kendi hikâyesini anlatırdı bu kadına. Kanı da kaynamıştı sanki. Belki de hiç anlatmazdı. Hem sormamıştı ki… Otobüse doğru yürürlerken “Ela” dedi. “Ela benim adım. Hani sormuştun ya. İstersen hayat hikâyemi de anla...
...tanıdık koku çarpmıştı burnuma. Hemen karşıda mutfak görünüyordu. Balkonunda oturanlar vardı ama kimlerdi hiç sormamıştım. Duvarlara tutuna tutuna yürümeye başladım. Sanki duvarlar ellerini uzatmışlar da eski dostlarını gördüklerin...
...dının dudaklarına odakladı. Kelimeleri seçiyordu. Garson “Hemen geliyor,” diyerek masalarını terk etti. Adama sormamıştı. Kadın omuzlarını dikleştirerek arkasına yaslandı, eliyle çantasını düzelterek adama bakmadan yutkundu ve “Um...
...nı bulmuştum ben. Sürekli doğru cevapları vermem ve en sonunda önümdeki tek doğru seçenek olarak duran soruyu sormam, gözlerimin önünde serili duran sisteme olan saygımdandı. Beni saygılı davranmaya ikna eden karşımdaki düzgün...
...başındaki yeşil boyalı eve taşındı dediler senin için. Orta katı ne güzel şenlenmiştir şimdi. Ne iş yaptığını sormamışım. Ah bu kafam! Hoş, bilsem ne olacak ki? Çalıştığın yere mi geleceğim? Ben anca seni uğurlamayı bilirim, sende...
...yredince. “Oğlum, kanalı değiştirsene.” diyene kadar göz göze gelmiyoruz onunla. “Neresini açayım baba?” diye sormam onu telaşlandırır, sormuyorum o yüzden. Teker teker kanalları gezmem, o “Dur! Burası kalsın.” dediği zaman du...
...günlerinde sımsıkı sarılacak mı yaşamaya? Sorular… Sorular… Yıllar var ki sayısını unuttuğu sorularını artık sormamalı kendine. En çok da aklını yitirmekten korktuğu kapkaranlık günlerinde tutunduğu minicik bir ışıktı hayalleri....
...ordu. Derin bir nefes aldım: “Geleceğim.” Artı biriniz, olacak mı, diye sordu. “Bilmiyorum.” Anlamadım, dedi. Sormam lazım. Ben yazıyorum buraya o hâlde, dedi. “Yok, yazmayın siz, gelmez herhalde.” Peki, Cemal Bey, dedi ve kap...
...ık bir ses. Kim olduğunu çıkaramasam da bilincimde kodlanmış bir sesti bu ses. Biliyordum beni düşündüğü için sormamıştı, merak ettiği için sormuştu. Dönüp kim diye bile bakmadan cevap verdim. “Uzaklara” Yazan: Semiha Can