...i, bakanın kederlerini alıp hapsederdi. “Babam mutlaka inanacak sana, ben biliyorum. Sakın üzülme emi.” Nasıl üzülmesin? Babası, kahramanı, hayatında ilk kez onu dinlemiyor; el âlemin dediklerine inanıyordu. Ne olmuştu da birdenb...
“üzülme” sözcüğü
15 yazıda 19 geçiş bulundu.
üzülme, üzülmedi, üzülmedim, üzülmediği, üzülmek, üzülmekten, üzülmeli, üzülmem... eşleşmeleri dahil edildi.
...a yeni koymuştun ki seninle konuşmak istediklerini söylediler. Sonra yine benim başımda kahve içerken, hiç de üzülmemiş gibi davranmaya çalışırken gözlüğünün altından izledin evi terk etmelerini. Gelip birer öpücük kondurdular ya...
...n. Söz mü? Annesine verdiği sözü anımsıyordu çöp kovasındaki kâğıtları toplarken. Onu kaybettiği günden beri “üzülmeyeceğim” sözünü tutmaya çalışıyordu. Rüyalarına giriyordu sözünü tutmadığında. Ona da kendince bulmuştu çözümü küçük...
...ıp çıkarken, burada akşamlarımı geçirdiğim tepeye doğru adımladım. Hiçbiri benim bu engelimden ötürü bu kadar üzülmeyeceğimi bildiği için herkesin aklına o kaza gelmiş olmalıydı ki hiç kimse beni engellemiyordu. Nihayet o tepeye çıktı...
...oraplar Akıp giden de nehir değil, akıp gitmez düzgün balıklar Birini öldün mü, o biri ölmez Yalnız atlara da üzülme Yanı başlarında erkeksi direkler Tam oradayım Kaşlarının çevrelemediği mavi dışı parkta Işıksız, fayans koyda...
...emek. Arap kızı, kaldır mağrur başını… Annen bir dua uzaklığınca yakınında. Şehadet şerbeti ona en tatlı bal, üzülme. Kolları açık, daha bir sevgi dolu. Sana gülümsüyor. Uzak zannetsen de Arap kızı. Uzakta değil annen. Dokunsa...
...karganın uçuşuna bağlayacak kadar acizleşebilirdi. Ellerimi uzattım. Kız küçüldü, küçüldü, avuçlarıma sığdı. Üzülme, diye fısıldadım kulağına, “üzülme, sınandıklarımızdan çıkar en güçlü ışıklar”. Birden onun hala üşüyor olduğ...
...i ayakları da tutuyor... Engelleri yok insanlık için... İnsan olabilmek için... Senin ise kalbin var, Sevmek, üzülmek, insaf etmek için... Senin kalbin var, onların yok! Sevmek, üzülmek, insaf etmek için...
...yacağını bilemiyordu Necmi. Ayşe Hanım da bir şey soramıyordu. Boğazı düğüm düğümdü. Sessizliği Necmi bozdu: “Üzülme be annem, affettim ben onu. Varsın gelsin.” “Üzülmüyorum ki oğlum. Aksine seviniyorum ama nasıl sevinilir onu...
...“heyecanla mektubunu bekliyorum" diye yazmıştı. Hemen uzun uzun cevap yazdım ona, Derya'dan bahsetmedim tabii üzülmesin diye. "Ben de kimseyle samimi değilim" diye yazmıştım. Daha başka bir sürü şey. Hepsini ezbere biliyorum çünk...