...bir ışıktı. Her ne kadar ondan kaçmak isteyip kendi zihnime kilitlesem de kendimi, bir yolunu buluyor, gerek anahtar deliğinden beni izliyor, gerekse de kapının altından sızıp yadsınacak tüm anlarıma şahitler doğurmak istiyord...
“ana” sözcüğü
135 yazıda 215 geçiş bulundu.
ana, anaakım, anacan, anacağımız, anacım, anacığı, anacığım, anacığıma... eşleşmeleri dahil edildi.
...imai ilimler sahasındaki araştırmalara mübeşşirlik etmiştir. İbni Haldun, Ziyaeddin Fahri- Hilmi Ziya Ülken, Kanaat Kitabevi, 1940, İstanbul Filozoflar tarih boyunca insanı farklı şekillerde tarif etmiştir. Bu tarifler aras...
...isine de benziyor. Bedeninde siyahın asilliği dalgalanıyor kıvrım kıvrım. Ne kadar güzel gülümsüyor. Ne kadar anaç bakıyor gözlerime. Şimdi o da beni okşuyor. Patilerimi, karnımı, bebelerimi... “Demek senin şapşik kızın bu h...
Mafya anası kırk beş yaşındaki Tariro, beş yaşına vardığı gecenin siyah örtüsü altında cennetten toprak alıp uykusunda öldü. Ölmeden önceki günün ilk ışıklarıyla evinde herkes tatlı bir telaş içindeydi. İyi bir babaya, iyi bi...
...i gözlerini oyasından kaldırıp anneme bakışlarını dikerken Sultan Abla. 'Niye olsun ki, niye? Benim ömrümden bana uğramadan geçerken yıllar, niye olsun diyeyim? Olmasın. Olmasın' dedi elindeki tığı minderin üzerine bırakıp....
...lır almaz önce geçmiş dönem hesaplarını inceledi. Gerçi ortada incelenecek pek bir şey de yoktu ya. Aylık toplanan üç beş kuruş merdiveni silen kadına veriliyor, kalanı da ancak temizlik malzemesi ve aydınlatma giderlerine...
...yulmasın diye ağzını Mendille örten, Zülfünün telleri Karanfil çiçeği oyalı yemeninden çıkmış Ayakları çıplak anayı, Son cigarasını bir basık odanın Kuytu bir köşesinde Uzun uzadıya çeken Kasketi yerde Mahzun bir babayı, Yüre...
-Savaş Güzellemelerine Baş Kaldırış: DUNKIRK- Ana akım sinemada her jarnın kendine ait kodlarının olduğunu artık tüm sinema izleyicileri biliyor. Konu savaş filmi olunca da durum aynı. Seyirci kendisini; tüm gücü ve onuruyl...
...yaşları aktıkları yanaklardan silmeye. İki gece sabahladıktan sonra attım bu sabah kendimi sokağa. Acı, adamı anadan üryan yatırıyormuş meğer soğuk çivilerin üzerine. Hasret, bir çivi gibi batıyormuş insanın her yanına, artıyo...
...O zamana kadar başka kimsem olmamıştı benim. “Küçük adamım,” derdi. “Baban sağ olsaydı kimse ilişemezdi bize. Anan olacak o soysuz karı yoluna çıkınca hayatı kaydı biricik evladımın. Adı batasıca, kim bilir nerelerde düzüşüy...