...uklarına Avucu terli, ılık Yaprak kımıldamaz gözlerinde, Ağlama! Çıplak ayaklarına hapis güzün Eli kınalı bir bahçe dikiyor, Karanlığın başını vuran, Elma kokulu servi güneşler... Gözlerinde, ... Güneşin, bir sesi kısık kumas...
“bahçe” sözcüğü
29 yazıda 45 geçiş bulundu.
bahçe, bahçede, bahçedeki, bahçeden, bahçeler, bahçelerde, bahçelerden, bahçelere... eşleşmeleri dahil edildi.
...yıldız. Ne eder sahibi ölünce bir köle Alacakaranlığın bir köşesinde Beklenmektedir adalet. Gözlerimde cennet bahçesi solar Kırıntılarını alıp götürür çayırlara Ne kadar benzeşebiliyoruz bir baksana. Bir baksan kelimeleri yok e...
...ş amansızdır, bir o kadar da çıplak. Hava bozuk bilirim Fakat değil, ellerimizi birleştirmeyecek kadar. Şimdi bahçem tek güle toprak olsa ne olur? İstemek sende, istenmek sende. Ukte! Çıkmaz bir yol var sana meylimde. Kan saça...
...cı kuşu aradı. Yanılmıştı. İri, olgun dut gökten inip uzanmış yatıyordu yol ortasında. Soldaki iki katlı evin bahçe duvarından sokağa haylaz çocuklar gibi kafasını uzatmış muzip bakışlar fırlatan dut ağacının dalları, yanında...
...çok sevdin” diyor. “Bir hafta sonra benim doğum günüm diyorum. Hem belki o zamana babam da çıkar hastaneden, bahçede kutlarız.” “İnşallah kurban olduğum” diyor cici annem. Balkona çıkıyorum, annemi görüyorum. “Anne!” diye bağı...
...nlar kendi ayrılığını taşıyor ellerinde Gül renkli günler solar zamanın teninde Zamanın teni yanıktır ömrümün bahçesinde Gençliğim soluyor güllerin renginde Kaç yıl yaşayabilirim bilmiyorum Bir gün savrulmaz mı ölümün külleri Yaza...
...ğu Yokuş aşağı/ belki kördüğüm kaçamak Ey zamanın akranındaki o damgalı yüz Bir utanç gibi döküyor yaprağını -Bahçemdeki ağaç Sonra darmadağınık bir akşamüstü Gölgelerin ürkek ürkek uzayıp gittiği Bir perde çekip bütün karanlıklar...
...a bulutlar yığıldı yine şehrim üzerine Islahı yok kalbimin gör hâlimi dal seyre. İz'af oldum dolu yağdı gönül bahçeme Harab oldu sevgilerim gül hâlime. İfşa oldu acılarım yüzümden düştü mutlu maskem Kadh eyler nefsim beni yerle...
...taşları kadar minik, ne tatlı bir çocuksun sen! Oysa biraz kirli, epey ürkeksin; kaldırımlarda, terk edilmiş bahçelerde, çamurlu caddelerde tek başına yürüyen yalnız bir çocuksun sen, değil mi? Hâlbuki yüzünün her bir kıvrımı anl...
...ece kendi çevremize bir duvar örer (insanlık bu ya; o duvar da tuğladan değil, camdandır) ve içinde kendi kış bahçemizi yaratmaya çalışırız. Yavaşça kabuğumuza çekilir, olup bitenlere olabildiğince seyirci kalmaya çalışırız fanus...