...vabını kadınla adamın gökyüzünün altında yaptıkları sohbette aramalıyız. Belki de sorunun cevabını sadece Ada biliyordur, kim bilir?
“biliyordu” sözcüğü
69 yazıda 89 geçiş bulundu.
biliyordu, biliyorduk, biliyordum, biliyordun, biliyordur eşleşmeleri dahil edildi.
...da otururken sokakta oynayan bütün çocukları kek, börek yapıp her gün eve çağırmanı nasıl unuturum. İkimiz de biliyorduk; yiyecekler olmasa, Almanya'dan gelen oyuncaklar olmasa, onların birinin bile gelmeyeceğini, değil mi anacığı...
...lında onun beni ele geçirdiğini fark edememiştim. İşte o zaman onu bir yere gömüp kaçmaya karar verdim; çünkü biliyordum ki toprak aldığını asla geri vermezdi. Ben de kazdım, hiç durmadan kazdım… İşte bu sefer olmuştu ve nazikçe o...
...endim: ‘Beni öldürmeni istiyorum!’ Donup kalmıştı. Sırtı bana dönük olmasına rağmen surat ifadesini tahmin edebiliyordum. Sonsuza kadar donamazdı. En sonunda bir karar verdi ve yüzünü bana döndü. Alaycı bir ifade ile konuşmaya kar...
...ktığım bir şey oldu. Acı, kendisini intihar eden bir genç kız gibi okyanusa bıraktı. Doğru cevapları aldığımı biliyordum. Fakat doğruların huylarından biri de bazen gerçekleri vermiyor oluşuydu. Yani bir kekle aynı odada bulunmanı...
...nı da alarak salondan çıkıyordu. Geri döndüklerinde bir şey demelerine gerek kalmadan sonucu herkes tahmin edebiliyordu. Altıncı aday geriye dönmediğinde yeni müdürün kim olduğu ortaya çıkmıştı. Kalça izi eşleşmeyenler umutlarını...
...dönüp çamurlu bir patikada yürümeye başladım; buralara yakın bir yerde çok ıssız bir çavdar tarlası olduğunu biliyordum. En azından çok karanlık değildi, ben de tarlayı görünce çok sorgulamadan kendimi çavdarların arasına bıraktı...
...landığında ise eline vazonun rastgele kırık bir parçasını aldı ve düşünmeden boynuna sapladı. Neden? Nedenini biliyordu ama göremiyordu. Yani o ana kadar göremiyordu. “Görüyorum.” Fısıltısıyla mutluluktan gözleri yaşardı. Kana ka...
Beklediği bir şeyler vardı, kuşkusuz, biliyordu. Tam adını konduramadığı ama içinin derinlerinde eksik kalan, tamamlanmayı bekleyen bir şeyler... Hayat uzun bir tren yolculuğu gibiydi son günlerde. Bir yandan ha geldi ha gelecek...
...ye devam ettik. İmgeler dünyasında bir kurgu değildi bizim yaptığımız. İkimiz de acının sözcükleri olmadığını biliyorduk. Yol bitti, bisiklet izleri güne battı. İkimiz de yaşamaya karar vedik. O, 1884’e gitti ben, 2009’a.