...ekilmişti beyazlık. Dereler altını oysa da taşlaşmış çığlar inatla direniyordu. Dağların beyazı yerini yeşile bırakmıştı. Doğa coşkuyla yeniden doğuyordu. Berfin de… Şimdiye kadar görmediğim çiçekler şenlendiriyordu gönlümü. Çocuk...
“bırakmıştı” sözcüğü
31 yazıda 37 geçiş bulundu.
bırakmıştı, bırakmıştım, bırakmıştınız, bırakmıştır eşleşmeleri dahil edildi.
...Aylar oldu yüzlerini görmeyeli. Mavişi yürümeye başlamış. Paytak paytak. Nasıl tatlanmıştır kim bilir? Sütte bırakmıştı sabiyi. Günlerce sızım sızım sızlamıştı memeleri. Ta ki süt keseleri ümidini kesene kadar… Kara oğlu Ömer’i b...
...tam karşısındaki binanın önündeydi o. Yine yüzünü görememişti. Masa yaptığı doğalgaz kutusunun üstüne kupayı bırakmıştı. Şekersiz kahvesinden asansörde birkaç yudum almıştır mutlaka, diye aklından geçti. Arkası dönük, sigarasını...
...ırken. Yediye anca ulaşmış yaşının iki katı kadar vedaya maruz kalmıştı. “Sevgi Teyze diş perisi badem şekeri bırakmıştı ya onları sen ye ama sakın şişko Hamdi’ye verme!” Elleri tanımadığı elleri tutuyor, gözleri bir arkaya bir ön...
...sak adımlarla mutfağa ilerledi. Kendine bir kahve koydu. Şekersiz, sütsüz, acı bir kahve… Şekeri bir yıl önce bırakmıştı. Ama sütü hatırlamıyordu. Ne ara sütü kahveden ayırmıştı, bir türlü hatırlamıyordu. Onları neden ayırdığını b...
...ı şekilde mezarı suladığını. O sadece kendisi gibi mezarı sulayan insanı merak etmişti; dikkatini çekmek için bırakmıştı tüm kâğıtları. Kendisi her geldiğinde sulanmış olurdu mezar, sonralarda kendisinden önce geleni geçmek için e...
...yüzünü unutacağın biriydi. Kaçak çay içmeyi artık pahalı olduğu için ve otobüslerde yerli çay verildiği için bırakmıştı, acısını yüreğinde duya duya. En büyük zevki, her molada, anlaşmalı tesislerde kendisine ücretsiz verilen yem...
...kalın, yuvarlak odaya girerken bizzat ben, içimdeki, zihnimdeki, düşüncelerimdeki, gözlerimdeki ışığı çıkarıp bırakmıştım oraya. Benden daha ben olmasına karşın, ışığa neden bunca yabancılık duyduğumu, neden ondan kurtulmak istediğ...
.... Anneannemin çocuk ellerine kan dolmuştu. Gerisin geri bıraktık yerine cebi, merakımız yerini yürek ağrısına bırakmıştı. O günden sonra bir daha sormadık kimsesizliğini kanatan sorular ve her gece anneannemin çukurlarına girip uy...
...tmıştı. Birden canımın sıkıldığını hissetmiştim (arayan Murat’tı). “Kimmiş?” Telefonu getirip mutfak masasına bırakmıştım. “Ben gideyim artık.” “Hayırdır? Acelen mi var?”. “Acelem? Hayır, gitmem lazım sadece.” “Oysa film seçecektik...