...e sığdırıyorum Sen bana sığmıyorsun Evrenim sensin Evim sensin Evren genişliyor ve Sığmıyor içim içime Dışına çıkamadığım bir şeyi içime hapsediyorum Boşlukta süzülüyorum
“çıkamadı” sözcüğü
4 yazıda 4 geçiş bulundu.
çıkamadı, çıkamadıklarında, çıkamadıkça, çıkamadım, çıkamadın, çıkamadığı, çıkamadığım eşleşmeleri dahil edildi.
...ında ise ışıklarını açıp kapatıyor zannederdim. Ellerinden akan su belki pistir diye yıllarca yağmurda dışarı çıkamadım. Şimdi yağmur dindi, kurbağa çocuk balkona çıktı ama ben yine evdeyim. Bilmiyorum da ne zaman çıkarım perdeni...
...rak ağlarken konuşmaya çalıştı. - Affet beni oğlum, sana bu acıları yaşattığım için. Gelemedim, senin karşına çıkamadım. Namus uğruna hapse girdim; ama çıkınca namusumu koruyamadım. Rahat bırakmadılar. Karşı koyamadım onlara. Yüz...
...fteri, sonra da gün ışığına çıkmalarını sağla, yeterince gizli kaldılar. Ben cesaret edemedim, hakkıyla sahip çıkamadım onlara, oysa haykırmak isterdim, yaşadığım her şeyi. Çok acılar çekildi Kıbrıs’ta, zulüm her yerdeydi, kardeş...
...benim! Bitmeyen tükenmeyen, Ucu bucağı görünmeyen Dipsiz kuyular gibi sevdalarım var benim! Düşenin bir daha çıkamadığı, Feryat figan sonunu beklediği Acılı çukurlarım var benim! Hayat dilenen çocuklara, Yokuşlardan bıkanlara, So...
...varlığın kellesini koltuk altınıza alıp meydanda dolaşamıyorsunuz. Bırakın size iftira atmalarını, sesinizin çıkamadığı bir anda başınıza kötü bir şey gelse yine kelleler o gereksiz bedenlerin üzerinde kalıyor... Evet, buydu sanı...
...a da veya gerçekten bulunduğu ruh durumundan çıkmak istese de, bir türlü beceremezdi Nezahat. Düştüğü kuyudan çıkamadıkça da suratı daha çok asılır, morali iyice bozulur ve hatta en sonunda, ağzından tek kelime çıkamayacakmış gibi...
...ercihim ilkinden yana. Acı eşiğinden atlamak ve huzura düşmek! (Yalan! Hiçbiri gerçek değil. Ben hiçbir zaman çıkamadım tutsaklığımdan. İnsan yaşıyorken özgürdür, diyor ya şair, ben yaşıyor muyum ki? İnsan, kendi zihninde tutsaks...
...üzide bir elmas gibi çıkageldin sol yanımdan, Önce gözler tutuldu, sonra gönül bağımdan! Bir gülüşün vardı ki çıkamadın aklımdan! Şimdi hayalimdesin ya! Ben hiç gülmemişim… Lüzumunu çok görme, şu aciz kalbime, Varlığını hoş eyle,...
...bildiği” dedi anam ve ellerimi avucunun içine alıp öperek ısıttı. Günlerce hasta yattıktan sonra bir haftaya çıkamadı anam. Ölürken bana her Çarşamba günü babamı istasyonda beklememi öğütledi. Kendisinin nereye gideceğini sordu...