...eni senden eden faktörleri ayrıştırman gerek. Kımıldamadan duran umutlar belki ölü taklidi yapıyordur. Arkanı dönmenle ayağa fırlamayacakları belli mi? Ne kendine kız ne kızamadıklarına. Tecrübenin çemberinden geçerken gözlerin...
“dönme” sözcüğü
15 yazıda 19 geçiş bulundu.
dönme, dönmeden, dönmedi, dönmedik, dönmediler, dönmedim, dönmediği, dönmediğim... eşleşmeleri dahil edildi.
...stemediğinden çok, kavuniçi renkli, baskın kavun kokulu, boyu iki buçuk metreyi bulan insanlarla iç içe evine dönmek zorundaydı. Gözlerini kapatarak yolculuğuna devam etse de, büyük bir ihtimalle bir asır sonra, ülkenin tüm in...
...cacık bir kahve eşliğinde kitaplarına sığınmayı tercih ederdi. Sosyalleşmek pek ona göre değildi. Kendi içine dönmek, o muazzam hikâyelerindeki insanların adımlarını takip etmek, ömür boyu sıkılmadan yapacağı tek şeydi. Yalnız...
...er köye ancak Zeliha’yı ne duyan olur ne de gören. Zeliha’nın annesini alır bir merak. Karanlık çöker, Zeliha dönmez köye, kimseler bilmez. Zeliha’yı yola salan kaval, çobanın kavalı, “biri üflese de anlatsam bildiklerimi” der...
...im…” dedi ellerini ovuşturarak. “Ne işin var burada Zehra, bu saatte?” “Abim hayvanların önüne gitmişti. Daha dönmedi. Beni gönderdiler, bakayım diye.” “Bulabildin mi?” “Bulamadım. Şimdi babama haber vermeye gidiyorum.” “Bu kar...
...için seni ayıramamışım, gördüğüm her yerde seni kendim sanmışım. Oysa ben bambaşka bir benlik olarak, yeniden dönmek istiyorum sana, karanlığını zedelemeden. Yoksa bunca zaman yanılgıyla mı yaşadım? Burası senin karanlığın… Se...
...Bitmeyecek? Bu kaygı? O nerede? Ben neredeyim? Neler oluyor? Her şeye son vermeliyiz? Ne saçmalıyorum? Özüme dönmeliyim? Özüm nerede? Korkuyorum? Gözlerimden akan ne? Onu bulmalıyım? Nerdeyim? Allah’ım? Sen nerdesin? Ellerim? Ben...
...lı yolun solundaki yıkılmış evden dönüp de kendimi tepeden aşağı bıraktığımda evde olacaktım. Kıvrımlı yollar dönmekle bitmiyor, gece beni sardıkça sarıyordu. Yıldızlar gözlerimi bağlıyor, nefesimi kesiyordu. Her yer öylesine se...
...eyeceklerini anlamışlardı. Ne eski evlerine biçilen değerin üzerindeki rakamları ödeyebilirlerdi ne de geriye dönmeleri halinde bu semtte yaşamaya güçleri yeterdi. Gönüllü görünen zorunlu göç çoktan bu insanların moral dünyasını...
...ımdan! Şimdi hayalimdesin ya! Ben hiç gülmemişim… Lüzumunu çok görme, şu aciz kalbime, Varlığını hoş eyle, şu dönmez dilime, Zira aşklar acı, ben vurgunum gözlerine! Şimdi bana baktın ya! Ben hiç Ölmemişim… Usret düştü Yusuf’u...