“dönüp” sözcüğü

...uk olan, kitabın sayfalarından hayata taşmış ayraca baktı. Derinlerdeki hüznü saklayan gülümseme dudaklarında donup kalmıştı. Canını yakmadan baktığı ayraç gibi sığındığı sayfaların koynuna bırakıverdi kendini. Yüreğine kazıd...

...rı tarafından taşlanıyor ve kanıyordum. Ben seni yok ederken aslında senin can suyunu veriyordum. Son bir kez dönüp arkama baktım… Çok fazla yara bere almış, çok fazla uğraş vermiştim ama yine de başarmıştım. Bu bir zafer miy...

...ni. Yüzü gözümde değil, uzun uzun da anlatmıştı: “Ayrılık çeşmesi durağında indin mi sırtını durağa ver, sola dönüp beş yüz altı yüz metre yürüyeceksin. Sağda Mestur Sokak çıkacak karşına, o sokağı sonuna kadar yürü. Sokağın...

...tmeyen koca Cemal. Uzaklara bakıyor ve düşünüyordu. Her şeyin daha güzel olacağına inanıyordu. İnanırdı. Bana dönüp baktı, ileride benim gibi biri olacağını bilmeden kafasıyla selam verdi. Sigaramı söndürdüm. Vapur yanaştı, a...

...nasıl da duruyor kendince Düşünmesi yasaklanmış orta çağ filozofuyum Düz bir yolda gidiyorken herkes Ben sana dönüp duruyorum diye bu ip Bu yüzyılda, sevmek de yasakmış Denizin kulağına fısıldasam her şeyi Ne yazacak kâğıtlar...

...e olunca da siz hayatınızdan ve kendinizden nefret ediyorsunuz tabii, devamı da öyle geliyor. O yüzden arkamı dönüp çamurlu bir patikada yürümeye başladım; buralara yakın bir yerde çok ıssız bir çavdar tarlası olduğunu biliyo...

...bir şeyler konuşuyor, bir yandan da çığlık çığlığa kahkaha atıyorlar. Kapalı camdan içeri giriyor çığlıkları. Dönüp bakıyor Nevin. Okul üniformaları üstlerinde, saçlar salık, bir tanesininki röfleli gibi, etekler bu kadar kıs...

...kaldım ve baktım ona. Zamanında o durakta onu ağlayarak bıraktığım bir an vardı. O gün için lakayıtça kıçımı dönüp evime dönüşümden dolayı kendimi hiç affetmeyeceğimi fark ettim. Bir zamanlar o otobüse atlasaydım her şey çok...

...un kişiliğiyle ne alâkası var, diyeceksiniz. Çok haklısınız. Ama bi’ umut. Hiç düşünmeden seslendim: “Rıfkı!” Dönüp bakmadı bile. Fakat aynadan beni izlediğinden eminim. Birkaç kez daha seslendim: “Rıfkı! Rıfkı!” Bu kez ürkek...

...lazım, gezmek!" Böyle derdi, gülerdik. Onun evine hiç gitmedik. Keşke benim evime de hiç gelmeseydik. Yüzümde donup kalmış gülümsemeye küçük bir öpücük kondurup gittiği gün -ki bir pazar günüydü- çocuklarımı annemden almam la...