...ibi, her biri kendi dünyalarında var olmaktadır ve yollarının kesiştiği tek yer de ana karakterin esaretidir. Ekspresyonist bir anlatıma sahip olan bu novella, sıcak bir başlangıçtan sonra hızlıca ton değiştirmekte, sayfaları çevirdi...
“eks” sözcüğü
1 yazıda 1 geçiş bulundu.
eks, ekseni, eksenim, eksenimde, ekseninde, eksenine, ekserisi, ekseriya... eşleşmeleri dahil edildi.
...n gün sonu bakışları Kendi kendinelik pişmanlıklara çarpacak Bıçaklar körelecek İnsanlar birer birer sofradan eksilecek Kanadı kırık uçaklar düşecek Dağılacak etrafa toz toprak Gelip geçecek kuşlar ve mevsimler Dünya döndükçe bug...
...dığı için önemlidir. Bir anlam belirmelidir o eserlerde, yol çizmeye yardımcı bir fikir parlamalıdır, eskinin eksiği belirmeli ve yeninin tamamlanması için parçalar dizilmelidir hayallerde. Dediğim gibi; hayat, her çağaya anla...
...rken. Bu suskunluğun ağırlığı durur, gecelerimizin üstünde. Vedada yaşarım ben, hatırada yaşarım. Cümlenin en eksik yerinde dururum öylece. Ve dururum bir çift eski ayakkabının gölgesinde. Bir de vardır içimde kırık bir aynan...
...bir noktadan gülümsüyorum, her şeye rağmen hayatıma. Buruk bir gülümsemeyle bakıyorum, ruhumdan binbir parça eksilten düş kırıklıklarıma. Asla gerçekleşmeyecek düşlerin peşinde parçalarken kendimi; bugün yine bir düşün umuduna...
...a kendimizi olduğumuz gibi kabul etmeyi öğrenmeliyiz. Çünkü düşmek de insan olmanın bir parçası. Hatalarımız, eksikliklerimiz, yetersiz hissettiğimiz anlar… Hepsi bizim bir parçamız ve onlardan kaçamayız. Ama onlara rağmen ayağa kalkma...
...yesini. Getirdi attı bir bir diğerlerinin üstüne. Tak tak tak! Sadece ses değildi duyulan, “Biz, senden sonra eksiğiz Semra!” diyordu her biri mahallelinin ağzından. Sandalye yığını yükseldi, yükseldi. Bu durumu gören muhtarın...
...içine düşecekler neredeyse. Bir de yemeleri var ki sonrasında. Nasıl yemesinler dört yüz yıllık geçmişi olan ekşi mayadan yapıyoruz ekmeklerimizi. Bizden beter kilolu olurlar burada devamlı yaşasalar vallahi. Bazen de güldü...
...taşındı göğe. Zamanın ilinde konacak bir yeri yoktu Kanat açtı içine. Gözleri, belki ihtimalin izinde Rüzgârı eksik bir denizde, yelkende. Belki karanlıkta yanan kör ışık Ve gerçeğin ağırlığı omuzlarında. Şehir şiirin ışıklar...
...nan mekânlar. Evler. Aidiyetler. Kökenler. Çok kısa sürede olmuştu her şey. Her yer cam, çelik... Tozu dumanı eksik olmayan, nefes aldırmayan kentlerde hüküm sürmüştü yaşamlar. Koyu bir duman gibi sarmıştı endişeler bedenleri...