...ça uzasın istedim uzadıkça ördüm, üşüdükçe yorganları örttüm. her şeye alıştığım yerde başka dünyalara kördüm gözlerimi kapattım ve bir ışık gördüm. Sayı: 68
“gözlerim” sözcüğü
95 yazıda 125 geçiş bulundu.
gözlerim, gözlerimde, gözlerimdeki, gözlerimden, gözlerimdesin, gözlerime, gözlerimi, gözlerimin... eşleşmeleri dahil edildi.
...ak alıp yanaklarıma sürüyorum. Ufacık taşlar dağlıyor yüzümü. Keşke, keşke bir kâbus olsaydı bu yaşadıklarım. Gözlerimi kapayıp açsam ve kaybolsa hepsi. Ya da bir örtü olsa üzerinde, kaldırsam onu, tıpkı eskisi gibi olsa her şey....
...yürüyor gibi mi hayal etmeliyiz? Çiçeklerin arasından yükselen zehirli sarmaşığı fark edemeyecek kadar kör mü gözlerimiz ki birine derin bağlarla tutunmanın gücünü hafife alıyoruz? İhmal edilmiş çocukluğumuzdan bağlanıyoruz kişile...
...yüzünü yıkadı. Olsun, iyi ki geldi, onu görmek bile yeter bana, dedi. “Yaşamım şenlenecek, bizim de kaderimiz gözlerimizde boğulmakmış, ne yapalım.” düşüncesiyle toparladı kendini. Akşam yemeğini hazırladı. Çopur geldiğinde başının...
...şkan; durup dinliyorum her köşesini işleyip içime, yüreğime doluyor hele akşamları yanan ışıklarını seviyorum gözlerimle ve kıskanıyorum içten içe, bu şehir sadece benim olsun istiyorum kimse bilmemeli diyorum, fark etmemeli böyle...
Gözlerim kanarcasına bakıyorum Parmaklarımın arasından kayıp giden zamana. Ve ayaklarım, göğsüme vuran yeşile Sonsuza değin kök salıyor. Unutmak dedikleri kolay, Hatırlamaksa, Koca bir kavganın adı. Kim anlatır hikâyesini bu şar...
...ekrar sormakta fayda var, “Bu mizahî eserin sahibi nerede? Sana soruyoruz, Themis! Sana bu duruşu veren kim?” Gözlerimiz bağlı, elimizde terazi ve ne yazık ki diğer elimizdeki kılıcı almışlar, iş mi şimdi bu, kılıçtan keskin dilim...
...muş gibi bakıyorum gökyüzüne. Bulut yok, göçmen kuşlar süzülüyor her şeyden habersiz. Duymuyorum hiçbir şeyi; gözlerimi kapatıp kendimi bırakmak istiyorum yemyeşil bir ovaya, kayalıklardan turkuaz bir okyanusa, uçsuz bucaksız bir...
...alım,” deyince hemen geçirdim şalvarımı ayağıma. İki sokak öteye geldiğimizde dünkü bomboş duvarda gördüğümü, gözlerim kör olaydı da görmez olaydım. En son, “Yaktın beni!” diye avaz avaz Sadiye’nin evine koştuğumu hatırlıyorum....
...ve bunun üzerine kaç dakika konuştuk bilmiyorum. “Senin hep gizemli bir yanın vardı, biliyor musun?” demişti gözlerimin içine gülümseyerek. Yazmak bir nevi bir gizemmiş ona göre, bir saklanma biçimi. Evet, bu konuyla ilgili sayfa...