...almayınca kadar yıkın. Ve bu dolaba asla güvenmeyin ve asla dokunmayın. Edward Jarvis Durley Zamanın olmadığı hiçlikten...
“hiçlik” sözcüğü
16 yazıda 17 geçiş bulundu.
hiçlik, hiçlikle, hiçlikte, hiçlikten, hiçlikteydim, hiçlikteyim eşleşmeleri dahil edildi.
...belimdeki silahı, 3 el ateş ettim. Şaka şaka, yapmam ben öyle şeyler. Kusura bakmayın, dedim ve devam ettim. Hiçlikte yaşasaydık, bu iğrenç, laçka ve cıvık muhabbet hiç yaşanmamış olacaktı. Yoluma devam ederken, bir yandan da ş...
.... Karanlıkta hareket ettiğimi hissediyorum ama duyularım hareket edip etmediğime dair hiçbir ipucu vermiyor. 'Hiçlikte mi kayboldum acaba?' diye düşünüyorum. Bu fikir beni çok korkutuyor. Kalbim deli gibi çarparken sesi boğuk bo...
...değil; eylemlerle insanları doygunluğa, yoğunluğa ulaştırmayı amaçlamıştır Beckett. ‘’Her sözcük sessizlik ve hiçlik üzerinde gereksiz bir leke gibi’’ Zaman dur durak bilmeden akıp gidiyor, insanlar, hayvanlar, bütün canlılar...
...dum. Kelimelerin aşinalığı, cümlenin anlamında boğuluyordu sanki. Evet, her şey bitmek için başlıyordu, tıpkı hiçlik olmadan varlığın kendini gerçekleştiremeyeceği gibi. Bu düalite krizinde bazı bağlamlara saplanıp kalmıştım....
...bi yırtık, eski pantolon! Yürürken bu mutsuzluk da cebimden düşse, Son ağırlığı da bırakırdım öylece Bilirim "Hiçlik" esas mertebe Sayı: 59
Nasıl betimlenir karanlık, hiçlik mi deriz yoksa tüm renkleri içinde barındıran mı. Soru değil ikilem bu, gidip gelen yıldızlar arası. Birkaç sözcükle devrilir yaşam, devrilir koca putlar. Değişim getirir kürsüdeki kâğıttan ka...
...İlk gün’ yazdı tarihini yokluk Nefesi meşgul eder dil Aldanmayı sevmeyen mi var Boşlukta yitip-gitmek pek hoş Hiçlik kazandırır cana ruh Tanrı’nın suç ortağıdır şeytan Yankısız ses söz sayılmaz Kendiyle dertleşir doğa Taşın ya...
...yaşlarım mı kimsesiz Yoksa kar mı sahipsiz Kestiremiyorum Yüreğim toz tutmuş Ellerim nasır tutmuş Ah güzelim, hiçlikte nasıl da kaybolmuş Kar yağıyor Kan ağlarcasına Hava soğuk Tüm yürekler buzlanmışçasına Ve hikâyenin sonunda.....
...hâlinde bir araba, ne başka bir insan… Ne bir kuş ötüyordu, ne de hafif de olsa bir rüzgâr çıkıyordu. Sadece hiçlik ve karşısında diz çökmüş Cemal. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, o demirden bile soğuk, bütün hayalleri ve yaşam...