...mak istedi ama bardak yerinde yoktu. Çünkü artık kocası yoktu. Onu bir hafta önce kaybetmişti. Taziyeye gelen insanlar da birer birer çekilince hayatından, kocasının yokluğunu hissetmeye başlamıştı. Kırk yılı aşkın süre önce evl...
“insan” sözcüğü
499 yazıda 1.013 geçiş bulundu.
insan, insana, insanca, insancıklar, insancıkların, insancıl, insancıllık, insancıllığını... eşleşmeleri dahil edildi.
...anlat bana. Bölüşelim yükünü. Bir gönle onca düşünce ne kadar ağır gelir bilirim. Tereddütlerin, kuruntuların insanı nasıl da yiyip bitirdiğini anlarım. Soramadığı ve merak ettiği her şeyin beyninin her kıvrımına ayrı ayrı sor...
...enmeli, hiç olmazsa ortak olmalıydı. Kimse bu kadar yalnız bırakılmamalıydı hayatta, hissediyordum. Çünkü bir insanı yalnızlığa sürüklersen, ileride tüm cevapları bir karganın uçuşuna bağlayacak kadar acizleşebilirdi. Ellerimi...
...m Kimsenin duymadığı ve sadece hissettiği soğuk bir hava Ve bir bitki örtüsü yüzümüzdeki sessizlik Bu baharda insanlarla tanışmazsam Sahiden öleceğim. Polis telsizinden anons geçiliyorum Bir cinayet kurbanıyım Konuşabilmem öl...
...elki birazcık yardımı dokunabilir. Bugün başımı ağrıtan sebep neydi? Her zamanki gibi günümün tamamında aptal insanlara yaptıkları şeylerin aptalca olduğunu anlatmaya çalışırken beni aptal zannetmelerinden aptalca bir haz almam m...
...yer olmaktan çıktı. Bana bir mektup, Okyanusların hep mavi kalacağını söyle. Kalbi nar çiçekleriyle dolu olan İnsanlar olduğunu söyle. Kışın da fesleğen eken insanlar olduğunu söyle. Ah şu şarkıların gözü kör olsun. Hepsi hep hü...
...or. Peki bunca gereklilik niye? Cefa, keder, beklentiler, sonsuz arayışla birleşmekle neye hizmet etmekteler? İnsanın kendini yitirdiği gerçeklikte, düşleri suçlu gösteren, onları tabi kılanla aynı şey mi? Sonsuz suallere, so...
...oğabilir ancak bazı kişilerin gözleri farklı ve dilleri de farklı konuştuğu için -bir de güvenme sorunu varsa insanda- bu fırsatlar değerlendirilebilir bir forma bürünmüyor. Konuşsam bir, konuşmasam bin türlü diye hesap yaparke...
...dim ben onları. Senin öyle bir gülümsemen vardı ki baktığın her yeri dolduruyordu sanki. Benimse hüznüm vardı insanlara gösterdiğim, içimdeki o yerinde duramayan, mutluluktan uçan çocuğu asla dışarı çıkaramadım. Atlayamadım dağla...
...şımda? Neden bu hikâyenin bir parçası oldu şimdi? Sırları dökülmüş, dahası kırılmış bir ayna ne işine yarardı insanın? Bunların hiçbiri akıl kârı değil. Söyledim mi bilmiyorum ama düşlemek ruhu hatırlamaktır, ruhu özgürleştir...