...yı bırakmamıştı. Şimdilerde yokuşların söylediğine göre de ‘Kimileri öyle bir acıtırmış ki can suyunu vermez, insanı bir damla suya mahkum edermiş. Okyanuslara, denizlere hasret kalırmış çiçekler. Ama sonra toprak öyle bir kol...
“insanı” sözcüğü
134 yazıda 180 geçiş bulundu.
insani, insanileştiriyordu, insanin, insaniyet, insanî, insanı, insanım, insanın... eşleşmeleri dahil edildi.
...lan hiç insaf yok bunlarda. İnsanda biraz ölüye saygı olur. Benim canım gitmiş, adamlar neyin derdinde. Ölmüş insanın borcu mu olurmuş hiç. Zor sakinleştirdik Muhittin abiyi. Bu kadar insafsız değillerdir dedik ama o kadar insa...
...i, insanoğlu arasında pek de hoş olmayan bir duygu biçimi olduğu için, daha çok yasa çıkartarak, karşımızdaki insanın hareketlerini kontrol altına almaya çalışırız. Örneğin; bir metrobüs şoförünün kafasına şemsiye ile vurarak ü...
...şımda? Neden bu hikâyenin bir parçası oldu şimdi? Sırları dökülmüş, dahası kırılmış bir ayna ne işine yarardı insanın? Bunların hiçbiri akıl kârı değil. Söyledim mi bilmiyorum ama düşlemek ruhu hatırlamaktır, ruhu özgürleştirme...
...ki başı göğsümde ve ben, elim sakallarında onu severken, hayalindeki tek biz olalım. Nasıl da klişeleştiriyor insanı sevmek. Nasıl da sadece benim olsun istiyorum. Ve yetmek istiyorum. Tüm o boşlukları doldurmaya, soru işaretl...
TAŞ DEYİP GEÇMEYİN! Her gün yüzlerce insanın önünden geçtiği ve neden buraya dikildiğini merak ettiği, hatta eskiden altında altın olduğunu sanıp define avcılarının gazabına uğrayan sütun. Neden dikildiği bilinmez ama yıllarca...
...ümüzde bu böyle olmuyor, çoğu yerde silinip gidebiliyor dostluklarımız. Ve tabii ki bunun da en önemli sonucu insanın düşüncelerine buz gibi bir hava estiren “herkes gider” i aşılıyor. Kısaca herkes gider, canınız ciğeriniz de...
...3 sinema filmi yazmıştır. 1996'da ölümüne dek çektiği filmlerindeki biçemiyle ilgili şunu belirtmiştir; "Bir insanın Komünist ya da Dayanışma Yanlısı olmasından, dinsiz ya da dindar olmasından daha önemli şeyler bulunduğunu fa...
...nı bekliyordu ve babam başlamıyordu… Giden kimsenin geri dönmeyeceğini bilmenin çaresizliği çöküyordu üstüme. İnsanın kendi gerçekliğiyle yüzleşmesi ne kadar da acıydı.
...yulurdu asıl korku. Ve Kaan İnce ölümdü. Her şiirinde ölümle yüzleşiyordu. Ruhunda hep bir gitmek arzusu olan insanı hangi kent durdurabilirdi ki, yahut hangi hayat? Ne olursa olsun ruhu uzakları çağırıyordu, gitmeleri… Belki...