“kalem” sözcüğü

...Ana! Bir gün daha uyanmaya mecali yok güneşin. Yine peteklerin yanı dolu, Ağrılar peşin. Dumanlar yüze vurur, kalemler elde beslenir. Kurulmalı denge. Sonuçta dönülmüyor düne. Belki kemerlerin soyu tükenir, uçkurlar ayyuka! “Çok...

...da. Saatlerce dalardı öyle zamanlarda. Öyle ki bazen içkiyi bile unuturdu diyebilirim. Bazı sayfaları kırmızı kalemle çizerdi. Bazen dağınık masanın üzerinde hazır bekleyen kenarları kıvrık defterine hızlı hızlı bir şeyler yaza...

...ışık görünmez oldu Vardık çorak yoksulluklara İşte bu yenilgidir baştan aşağıya Ve sonra kabulleniş gelir Bir kalem kıpırdar yerinden Utanır adını yazmaya.

...unun bakir derinliklerine ulaştığını zannedersin, oysa ruhunu Meryem misali korur. Sonra, sıkılır senden. Tek kalemde siler seni, yüzünü dahi göremezsin. Dağılır gidersin, yok olursun. Geriye, zamanla koyulaşan kapkara altı har...

Zihin ile kalem arasında muazzam bir ilişki olması ve aynı zamanda doğu-batı gibi birbirinden ayrı meziyetlere sahip olmasının sıkıntısı var idi epeydir içimde. Yazacaklarım zihnimden öteye gidemedi ve yazamadım. Ne kanayan y...

...O yaşamıştı, ben ise yazıyordum. Yaşamak istediğim şeyleri, hayal kırıklıklarımı, hissettiklerimi yazıyordum. Kalemim kuvvetliydi bana sorarsanız ama bundan babama hiç bahsetmedim ve tabii ki evdeki hiç kimseye de. Yaşamış olma...

...takıl.” Bu rahatlıkla Münevver’in aşk dolu sıcak cümleleriyle dolu mektubuna karşılık bir mektup yazmak için kalemle kâğıdı aldım elime. Münevver kadar süslü cümlelerim, güzel benzetmelerim yoktu. İçimden ne geçiyorsa kâğıda d...

...halimizle, Okuyoruz ölülerin ruhlarına, bir hevesle. Tek derdimizmiş gibi koyuyoruz adını ‘sevda’, Tükeniyor kalemimiz, herkesleşiyoruz sonra.

...ngi dert son bulmuş Yaşınca geçen zamanla Kibrit kutusu kadar mutluluk payımıza düşen Bu koskoca hayatta. Bir kalem çiziği oldu her neyse aramızdaki Artık adını koyamaz oldum anlayacağın Herkes ve her şey geçicidir zaten Ah ş...

...yordu. Yine yüzüne mutluluk yayıp ıslak ağzıyla saçıma yapışıyordu. “Çanta gerek küçük adamıma, defter gerek, kalem gerek…” O gece hiç uyumamıştı. Her gözümü aralayışımda ya kucağındaki mavi önlüğü okşarken ya da ispirtosunda...