“kendin” sözcüğü

...bilgiyi sınamak ister, sonuçta insan doğası şüphecidir. Sonuçta daha önünüzde elli seneniz olduğunu bilseniz, kendinizi onuncu kattan aşağı atmakta bir sakınca görmezsiniz. Peki ya yalnızca on ayınız kaldığını öğrenseniz? Ya da o...

...up çatlatsın diye mi istila ediyordu buz kristalleri yeryüzüne, içimize… Ardından rüzgâr haykırıyordu; “uyan, kendine gel insanoğlu!” diye. Sonra neden sadece bir el sıkışma töreni gibi gelip geçiyordu onlar, rüzgârlar? Sıkıntı...

...şüşlerim var, Henüz dibe vurmadığım. Pek meziyetlerim var, Asla başaramadığım. Komada bir ruhum var, Bedenine kendini anlatamayan. Durmak isteyen bir kalbim var, Kararın kendisinde olmadığının farkında olan. Haklı bir çığlığım...

...lamanı diliyorum. Özlemek, şuncacık hayatın daralarak yaşamamıza ayak uyduramaması, bir tavşan deliğine girip kendini her şeyiyle birlikte unutturması belki de. Odanda gezinen ellerim, ayaklarım ve deli pelerinimle birlikte yaş...

...enin olmadığını görünce kayın ağacının dibine oturdu. ‘’Siyasete atılsam, ne iyi olurdu.’’ diye düşündü kendi kendine, bu düşünce onu keyiflendirdi, gülümsemeye başladı. ‘’Hiç kimse bir işe yaramaz, oysa ben başta olsam, bir ba...

...falan gelir ama içinde gevelediğin şeylerin tabağıma intikal etmesi resmen bir cinayet, bir mide bulantısı ve kendinden vazgeçmişliktir. Bu mektubu alır almaz telefonuna sarılıp 'adamsan yüzüme söyleseydin ya lan' deme sakın. Bil...

...sevdiğini itiraf etmişti. Bir iki mektuptan sonra nihayet aşkına karşılık almıştı. Aslında mektubu yazan kişi kendini senden saklamayı hiç düşünmemişti. Tüm cesaretini toplayıp o parkta sana her şeyi anlatacaktı ama sen parkta...

...arkamı dönüp, eve gitmeye karar verdim. O anda sudan gelen gürültüyle arkamı dönmem bir oldu. Ağlayan kadın, kendini buz gibi suya atmış, falan yüzmek için çaba sarf etmiyordu. İstemsizce kendimi suya atıp, kadını çıkardım. Al...

...remizde ‘biz’e benzeyen. Neden kimse huzur soluklamıyordu sahi? Ne ufka bakıp yoğrulmak ne dalgaların ritmine kendini bırakmak ne gökyüzünde kayan bir yıldız aramak ne de ayın büyüsüne kapılmak mutlu etmiyordu zannımca… Kurtulu...

...” diye. Aval aval yüzüme bakıyor. Aynadan medet uman bir insanın kurtulmak için şansı var mıdır? Yaşamak için kendinde güç bulabilir mi bu insan? Ya da yaşamaya dair bir arzusu olmaması acayip bir şey midir? Ölse bir tek aynası...