...e dünya değişir saçlarında bir ömür gördüm avuçlarında doydum yolları yürüdüm saate bakmadım sabah taze çayın kokusunu gece kirpiklerine uzanmayı günün ortasında uyuyakalmayı iki bedende yalnızlığın büyüsünü sevdim üşüdüm, terle...
“kök” sözcüğü
22 yazıda 24 geçiş bulundu.
koka, kokabilirse, kokacak, kokacaktır, kokain, kokaine, kokan, kokar... eşleşmeleri dahil edildi.
...toprakta. Dön de bir bak ne yaptım diye: dön de bir bak hainliğin günahlarını geçti mi diye. Kimin barışı bu kökünden söküp zeytin ağaçları uzatılan; kimin çözümü bu şehirleri ateşle yarıştıran. Zamanla yarışıyor söylenen sözle...
...en içe, bu şehir sadece benim olsun istiyorum kimse bilmemeli diyorum, fark etmemeli böylesine bir güzelliği… kokusu başka, duruşu başka ve bana hissettirdikleri benzersiz kuşları var ağaçlarının, uçurtmalarının elleri var özl...
...casına bakıyorum Parmaklarımın arasından kayıp giden zamana. Ve ayaklarım, göğsüme vuran yeşile Sonsuza değin kök salıyor. Unutmak dedikleri kolay, Hatırlamaksa, Koca bir kavganın adı. Kim anlatır hikâyesini bu şarkının? Ha...
...Esneklik, yaşamla kurulan samimi bir diyalogdur. İnsan her esnediğinde, yaşamın ritmine biraz daha yaklaşır; kök salarken göğe uzanmayı, savrulurken bile dengesini korumayı öğrenir. Nihayetinde, akışın bir parçası olmayı k...
...a yeryüzünü dövdü durdu. Cansız ağaçların altında gölgelendi. Bülbülün, kanaryanın hüznünü işitti. Çiçeklerin kokusundan teselli bulmadı. Yemeden içmeden bir tat almadı. Derken bir bilgeye rastladı. Eski dostunu tanıyıverdi. Gezme...
...ldü bu çağda Renkleri soldu gökkuşaklarında Sesleri çınlamıyor meydanlarda Yumuşak tenini hissetmiyor ellerim Kokusu keskin değil eskisi gibi Kalbimi sızlatmıyor çektiği acılar Bir zamanlar benim diyen dünya Sonunda işte böyle...
...eli elleriyle kaldırdı ceviz sandığın kapağını. Odayı, yıllardır özgürlüğüne kavuşmayı bekleyen defne yaprağı kokusu sarmıştı. Kurumuş parçalanmıştı yapraklar, eline aldığında un ufak oldular. “Hayatım da böyle ufalandı gitti”...
...ğı parklar. Şimdi çirkin beton mezarlıklara dönüşmüştü anılar. Anılarda saklanan mekânlar. Evler. Aidiyetler. Kökenler. Çok kısa sürede olmuştu her şey. Her yer cam, çelik... Tozu dumanı eksik olmayan, nefes aldırmayan kentlerde...
..., Rüya dedim, bu yolculuk ne kadar da büyülü. Kıyıya vardığımda, bir bahçe açıldı önümde, Renk renk çiçekler, kokusu ruhumu sardı, Bir çocuk geldi yanıma, gözleri umut dolu, Rüya dedim, çocukluğumun masumiyeti mi bu? "Hoş geld...