“köyü” sözcüğü

...am da kesin yargılarla konuşmaya başladığımızda; kar tanelerini, o altıgen yapılı buz parçalarını, incelemeye koyulabiliriz. Her bir kar tanesi, kendi gruplandırmasına yakışacak düzeyde, ana hatlarıyla var olma eğilimi gösterir ve bi...

...suçluluğunu duyuyordum. Yol boyu ilerlerken kafamın içinde döndü durdu bu kız çocuğu; gür, kıvrık kirpikleri, koyu yeşil gözleriyle. Altı yıl önceki halini hatırlayıverdim. Benim öğretmenliğimin ilk yılı, onun okula ilk geli...

...ıcağı Tek farkı: Şimdi daha sakinim. En sevdiğim vakitlerdeyiz. Yalnız, yalnız ben Çıkar başını camdan, seyre koyul curcunayı. Senede birkaç kez denk gelir. Aman kaçırma sakın! Vardiya saatim yaklaşıyor, uykum var. Yazan: Tar...

...ara telefonunu çıkarıp biraz bakıyor ama orada da ilgisini çekecek bir şeye rastlamıyor olacak ki hemen geri koyuyordu. Onun ilgisizliği benim ilgi alanıma giriyordu. Ama yine de takip etmedim onu, önüne geçip yürümeye devam ett...

...bu ha?” diyor, Rapunzel saçlı kadın. Yanıma oturuyor. Yumuşacık elleriyle beni kucaklayıp, dizlerinin üstüne koyuyor. Siyah sabahlığının kaygan kumaşı içinde adeta sarhoş oluyorum. O benden daha sarhoş. Kadının ellerini yakala...

...Ama kelimeler hep varlar. Hep bir sözcük dalaşı, harf kıkırdaşması, noktaların kikirdeşmesi... Çay, muhabbeti koyulaştırır, dem gibi. Özlemek. Ah! Ne acı bir kelime. Zakkum gibi mesela… Zehrinin cehennemde azığın olacağını bile bile...

...gelen soydan. Vücudunun kıvrımlarıyla yüzünün ciddiyeti arasında dağlar kadar fark olan bir kız genç kızmış. Köyün bütün delikanlıları peşindeymiş. O ise bir afra, bir tafra salınırmış ortalarda. Kimseleri beğenmezmiş. Güzel...

...eslenme çantamı Allah ne verdiyse hazırlayıp torununu mutlu edemeyen bir babaanne. Elimde evde ne bulmuşlarsa koyulmuş beslenme çantamla gidip geliyorum okula. Beslenme çantamı benden beklendiği gibi sürekli boş geri götürüyorum...

...yapraklar kuruyordu. Uçuşmalarını izledim bir süre, onlar gibi uçuşmak istedim, solmadan önce. Açık pembeden koyu pembeye, içine dönen sardunya yaprakları gibi gülümseyerek uçuşmak istedim. Beşinci kattaki evimin, penceresi...

...“Babamın elleri diken gibi. Niye böyle ki?” dikenli ellerimi Zehra’nın ellerinden ayırıp bacaklarımın arasına koyuyorum. Zehra’nın sorusunun huzursuzluğunda geçmişime doğru uykuya dalıyorum.