Hayat bir ıslıktır. Kısası tat vermez, uzunu yorar adamı. Bunca nefes uğrunda harcanır, yine de bir gün çıkmayıverir dudaklarımızın arasından. Umut dediğiniz de buna benzer. Bazen öyle güçlüdür ki rüzgârları eğip büker; bazıl...
“nefes” sözcüğü
232 yazıda 339 geçiş bulundu.
nefes, nefese, nefesenin, nefeseydi, nefesi, nefesim, nefesimde, nefesimden... eşleşmeleri dahil edildi.
.... Sözde teselli ediyordu beni. Ağzı, burnumla “French kiss” yapabileceğimiz kadar samimi bir duruma gelmişti. Nefesi üç gün yağmurda kalmış yünlü mont gibi kokuyordu. Ve bu koku, ölü evine yakışan ender kokulardandı. “Ölüler E...
Sensizliğin var olmadığına inandığım Günlerdeyiz Avuçlarının bir kalbinin olduğunu biliyordum Kirpiklerinin nefes aldığını Ve saçlarının sonbahar rüzgârına kavuşmuş Bir buğday tarlası gibi salınması… Senin her zerrenin var ol...
...n bir prens belki de. Kim bilir diye geçiştiriyordum onları da. Ve öğrendim artık ‘cansız’ sandığım şeylerin –nefes almasa da insan olmasa da-aslında ‘canlı’ olduklarını diyorum. En büyük tanığım sayın doğayı, yüreğinden nazi...
...bilirsiniz Eğer içiyorsanız zaten sorun yoktur, o duman kendiliğinden çıkar. Aslında çıkmasın istersiniz, bir nefes çekip bir daha vermemek en önemli istektir. Ama soğuk işlemez o an, belki mermi bile işlemez. Savaş durumları...
...up gidecekti. Oysa şimdi o var içimde, benliğimin en derininde hem de. Yüreğim sevgisiyle hayat bulurken, her nefesim onun için. Her anını nakış nakış işledim gözlerime, aşkını yüreğime sardığım gibi. Elleri ellerimi tutunca tü...
...ş yapan iki kişiyiz artık. Çoğalıyoruz böylece ve koridorda gezen bulut gözlü adamın, yanımıza sokulmuş serin nefesli biletçinin de yerine seviyoruz. Perdeleri açıyorsun. Sazlıklar bir doğa türküsü tutturmuş. Güneş yüzünün tüm...
...en çok da kendimize… Suyunu derinliklerine indiremeyen topraklara şahit oldum, gece yanan ışıklara, bir kuşun nefes alıp kocaman dünyayı içinde gezindirmesine şahit oldum bazen de; küçücük yüreğini soluyan bir kuşa. Boşluklar...
...iş, saçma yaşam öyküleri arasında yaşayan, ufacık şeyleri kendilerine dert edinen zavallı insanların arasında nefes alabilendim. Amaçsız ve umutsuz bir yaşam. Tüm yaprakları dökülmüş bir ağaç gibiydim. Tek farkımız bir daha a...
Üstümüze gelme çocuk! Biz nefes almayı var olmak sandık. Biz derin kaplara konulup üzerine sıkıca kapatıldık. Sahnelere çıkan hep bir başkası, kulislerde bekleyen hep biz olduk. Kimse dokunmadı kalbimize, kimse anlamadı halim...