...yordum. ‘Olduramıyoruz’ dedim. Uzun uzun baktı, sonra sigaradan yine bir nefes çekti, her zamanki gibi 2 defa üfledi. ‘Söylesene hangimizi daha çok seviyorsun?’ dedim. ‘Her seferinde koşarak sarıldığın bu sigarayı mı yoksa ben...
“üfle” sözcüğü
2 yazıda 2 geçiş bulundu.
üfle, üfledi, üflediler, üfledim, üflediğim, üflediğiniz, üflemek, üflemem... eşleşmeleri dahil edildi.
...renen kendisi değil miydi? Bu yılgınlık da neyin nesiydi şimdi? Ateşe yaklaştı, söndürmek istedi. Var gücüyle üfledi. Ateş, daha da harlandı. Bir daha, bir daha… Tutuşmak üzereyken geri çekildi. Yanmak bilinçli bir seçenek olm...
...merak. Karanlık çöker, Zeliha dönmez köye, kimseler bilmez. Zeliha’yı yola salan kaval, çobanın kavalı, “biri üflese de anlatsam bildiklerimi” der demesine de, duyulmaz anlatamadıkları, zifiri karanlığın korkusu üşütür geceyi....
...madım. anlamadım. baktım. sade-ce. Alarmlar kurdum. alarmlar kapattım. okullara gittim ve sınavlar. mumlar da üfledim. senede bir. bir atomun neredeyse tamamı boşken, ben gördüğüm her şeyi- ama biliyorsun her şeyi doldurmak ist...
...ızım sızlıyordu. Terinin tuzu çalı süpürgesinin yardığı ellerini yakıp kavuruyordu. Yorgun nefesiyle ellerini üflemeye başladı. Arkasına dönüp kadına baktı. Hâlâ buğday eliyordu. Dizlerini kırıp toprağa oturdu. Çökmüş omuzlarını...
...pek çok işi vardı. Şalvarına sıkıştırdığı elbisenin etek uçlarını yeniden sıkılayıp yanmamakta direnen ocağı üflemek için çömeldi. Derin bir soluk alıp birbirine çattığı odunların üzerine uzun bir üfürük gönderiyordu ki duyduğ...
...siyah beyaz bir fotoğraf kadar eski, dünyaya gelen bir bebeğin çığlığı kadar yeniydi yüreğindeki yeri. Ateş, üfleyerek hep söndürülmezdi ya. Bazen de rüzgârda kora dönmez, yangın olmaz mıydı? Hiç olmadığı kadar karanlık ve hiç h...
...mu savur fırtınaya. Suçlu gördüğüne sarıl. Arındır onu. Suç işleyen olma. Bir tutam deniz getir, meltem ol ve üfle yüreklere, tasalanma. Haydi, toparlan biraz. Gri palton varsın düşsün birinin gri bacasından. Sen bayramlık k...
...eni yollar keşfediyordum Farklı duraklardan, farklı otobüslere biniyordum Bir gece ayazında karahindiba bulup üfleyerek, tüylerinin uçuşunu izleyebiliyordum Sokak köpeklerinden daha az korkuyordum “Günaydın” demeden geçtiğim kapı...
Şairlerin içine üflediler, tüm Musalar adına, Musalar ki sessiz yürürler, belki de iyi konuşamadıklarından. Mesele övmekse onları hazindi konu. Söylesem inanırlar, insanlar tuhaf… Sustursam suçlarlar, destanların başında ve sonun...