...bir yana bırakmanın vakti geldi çünkü bizim “toplum”dan ziyade “kitle” olarak adlandırdığımız insanlara geçme vaktimiz. Toplumda kimse kimsenin düşüncelerine maruz bile kalmadan bir arada yaşayabilir ama kitleler bir düşünceye,...
“vaktim” sözcüğü
5 yazıda 5 geçiş bulundu.
vaktim, vaktimi, vaktimin, vaktimiz, vaktimizin eşleşmeleri dahil edildi.
...n yalnızlık işte!” “Yalnızlıkla ne alakası var amirim?” “Eve kapanıp yalnızlığın çığlıklarını dinlemek yerine vaktimi dışarıda geçirdim. Karşıda binaları tek tek dolaştım. Tabelalara, zillere baktım. Kaç kapı çaldım hatırlamıyo...
...Kime neyi benimsetmeye çalıştığımız belli olmayan ilk dört paragrafı geride bıraktıysanız; kelime oyunu yapma vaktimizin geldiğini de anlayacaksınız. "Cinayet-20" adını vereceğimiz bu oyunda neler mi yok, kolaylıkla tahmin edebili...
...mdeki ağır taşı, Kaldır dedim aramızdaki gecikmiş dili. De ki: Yabancısı değilim gözlerinde durmanın, Ölümsüz vaktim ben, sana benzerim. O geniş meydanda büyük bir medrese var, Her şiir yarımken, avlusunda ağlamaklıdır kuşlar...
...ldığım öteberileri taşıyan bakkal çırağından başka kimseyi gördüğüm yok. Hem içimden gelmiyor konuşmak hem de vaktim yok ki laflamaya. Sabah ona doğru evden çıkıyorum. Ah, söylemeyi unuttum. Beni sokağın ortasındaki bir evin ü...
...lmamış Selimin çok boş vakti varmış belli Delirmeyelim diye hayat ümüğümüzü sıkıyor Düşünsene tanrı kadar boş vaktimiz var Ben her günüme göre ayrı dünya yaratırdım Ütopya belirlerdim, ütopya dediğin benim yanım Tıpkı tanrı gibi...
...yaşıyor, rekabeti tanıyor, hayatta kalmaya çalışıyor ve ancak yaşamayı unutuyoruz. Oyunlardan sıkılıp, yaşama vaktimiz gelmedi mi? Bu oyun artık belirli yaş grubundaki çocukları değil de tüm yaş gruplarını kapsıyor olabilir mi?...
...tiraf ettiğim için de bileklerimi kesebilirdim neyse…) Bir süre daha bakıştıktan sonra artık gözlerinde gitme vaktimin geldiğini görmüştüm. Arkamı döndüm. Birkaç adım attım. Ama gözlerim sanki arkamdaydı. Ondan yana gelen her se...
...lnızlığımı da götüreceğimi söyleyen bir ses olsa da şimdilik ona kulaklarımı tıkıyorum. Kendisiyle tartışacak vaktim yok çünkü Mardin’in adını ancak bilete bakınca anımsayabildiğim bir ilçesine sabahın köründe otobüsüm var. “N...
...mucize! Kendimi hiç yormuyor, sıradan işlerime devam ediyordum. Sen kucağımda değildin ama içimdeydin, ben de vaktimin çoğunu seninle konuşarak geçiriyordum. Böyle mutlu gitmedi işte bizim hikâyemiz. Sen bu yolculuğu tamamlamama...