...leştirildi belki. Yazmak ve öğrenmek konusunda daha şanslıydı. Bilgili, yazmayı ve öğretmeyi seven bir babası vardı ki en büyük şansı oydu belki. Yazmak için bolca imkânı ve en önemlisi “kendisine ait bir oda”sı vardı. Ancak...
“vardı” sözcüğü
395 yazıda 904 geçiş bulundu.
vardiya, vardiyayı, vardı, vardık, vardıklarında, vardıktan, vardılar, vardım... eşleşmeleri dahil edildi.
...aşladı. Çavdar tarlalarında böyle tuhaf şeyler olur. Siz yine de unutmayın, her dalmaçyalı köpeğin bir sahibi vardır, neredeyse. Sessizliği yaran güçlü ve uzun bir ıslık duyunca dalmaçyalı burnunu hızla avucumdan çektikten so...
Arkadaşının doğum günü vardı o gün. Nehir çalışmaktan doğru düzgün bir zaman bulup da hediye almaya çıkamamıştı. Zaten oldum olası sevmezdi hediye almayı. Sadece birine almayı değil kendine hediye alınmasından da hoşlanmazdı....
...ni yitirdi. Pencereden dışarı baktım. Bulutlar bugün de ağlamıştı. Pencereler buğuluydu. Akıp giden bir hayat vardı orada bir yerde. Mor, kırmızı, sarı, yeşil ışıklar… Neye ya da kime ait olduğunu bilmediğim, bilmek de isteme...
...ında gördükleri karşısındaki şaşkınlığı tarifsizdi. Her şey çok çabuk değişmişti. Yıllar önce oturduğu sokağa vardığında ortalık toz dumandı; iş makineleri harıl harıl çalışıyordu. Sokağın başında durdu. Adım atmaya korkuyordu. O...
...unuttum seni? Oysa seninle doluydu çocukluğum; dünüm, bugünüm, yarınım kadar gerçekliğini bildiğim anılarımda vardın sen. Çok şey geçti şimdi o anıların üzerinden. Ben bile geçtim. Zamanı üzerinde yürüdüğün bir ipe benzetirdi...
...saya doğru yürüdü. Ziya’ya doğru yaklaşıp, silik bir tokalaşmadan sonra sandalyesine oturdu. Güzel bir gömlek vardı sevgilisinin üzerinde. Gömleğin mavisinden kendini beli eden omuzlarına gitti bakışları. Özlemişti onlara kıy...
...gisini sen koymalıydın. Büyük projelerin yoktu belki ama sermayesi sevgi olan ummanlar gibi engin bir yüreğin vardı. Gözlerinden yüreğime akan ince bir sızın vardı. Sensizliğinde cansızdım ama can sızım sen, sen olmalıydın. İ...
...dum... Masum bir seri katil miydim neydim Karıncayı ezmekten bile korkan Bilemedim... Ki melek yüzlü çocuklar vardı Ekmek gibi kucaklayıp omuzlarımda gezdirdiğim. Ve her şeye rağmen Başımın üstünde taşımaya çalışırken hayatı...
...izlediğim Bresson’un Mouchette filmindeki kız çocuğu gibi hissediyorum. O kızın kurtuluşu yoktu, belki benim vardır. Yolumu biliyorum. İçimdeki delikten bir şeyler sızıyor o da özgürlüğüm. Bunu anladım. Anlamam zor ve sancılı...