...ce kızını sırtlayıp hastaneye kaldırdı. Vasfiye hastanenin kokusunu alınca dellenip çığlıklar atmaya başladı. Yandığında da buraya gelmişlerdi. -Ah! Ah! Başka sözcük yoktu Vasfiye için, “ah!” vardı. /MEYMENETSİZ Sevdi Vasfiye...
“yandı” sözcüğü
13 yazıda 15 geçiş bulundu.
yandı, yandık, yandıkça, yandım, yandığı, yandığım, yandığımı, yandığımın... eşleşmeleri dahil edildi.
...arba kadar at sürdüm dörtnala türkü türkü dört diyârda süzüldüm damla damla zamanın imbiğinden: şi’r dillerim yandı gül oldu : sözüm ben IV güldüm seven çıkmadı / seldim coşan olmadı hem yazım / güzüm hem de bir yaprak bir çi...
“Artık uyanmak istiyorum. Artık uyanmak istiyorum. ARTIK UYANMAK İSTİYORUM”, diye sayıklayarak ve bağırarak uyandım. Gaye işe gitmişti. Onun tarafına yuvarlanıp esnedim. Gaye ile üç haftadır sevişmiyoruz ve bu konuda konuşmuy...
...ok. Güzelliği yerli yerinde cadının. Bakışlar hâlâ o biçim. Saçları aynı renk boyalı. Sadeliği severdi canına yandığım. Yine sade siyah bir elbise vardı üstünde. Tek süsü kırmızı tül fuları. Öyle bir süzdüm, öyle bir büyülendim...
...de tekini dahi atlamadan ritüelleri tekrarlıyordu. Her zamanki durakta indi. Şoföre el salladı. Otobüs yeşil yandığında ağır ağır yola koyuldu. Göz ucuyla izliyordum onu. Başımı çevirirken sendelediğini fark ettim. Heyecanlandım....
...ttim, ömür beyhude dost üzülür, düşman sevinir diye bahar gösterdim hep ele güzümü yağmurda ıslandım, güneşte yandım ruhum tahtalandı, bedenen sağdım sen öyle isterdin diye dayandım bahar gösterdim hep ele güzümü
...e devam etti. Halime, biz uyuyana kadar kendine gelemedi. Sabah saat altıda kahvaltı için kapı açılıp ışıklar yandığında gördük Halime’yi. Karyolasının demirine bağladığı serum hortumunu boynuna dolayarak nefessiz kalana dek bacak...
...lerinden beri, Ayşe ve Mehmet adına yukarıda, sessiz tepe dediğimiz yerde uyuyorlar Hatice’yle Müslüm. Canına yandığımın sevdası; kimilerini kavuşturuyor, kimilerini de dilden dile söylenen efsane yapıyor işte böyle. Kavuşmaya aşk...
...ndekileri, aklından geçenleri söyleyemedi. Yalnız kaldığında mırıldandı: “Sözünün eriymiş hemşerim.” Kimseyi uyandırmadan salona geçti. Eşi akşamdan giysilerini hazırlamış koltuğun üzerine bırakmıştı. Zamanı çoktu, acele etme...
...tı gibi ak bir kâğıt,Damlarken kalemimden seksen yılım…Sensiz anlamı yok nefes almanın,Oy gözümün nuru canına yandım.Gözyaşım can suyudur toprağının,Yanına usulca şiir bıraktım.