...aklarımı şişiriyordu yollar ağır ağır yürüsem dahi. Sokak köpeklerinin kafasını bile sevemiyordum bu şehirde. Elimi uzattığım anda koşarak kaçıyordu, arkasından bakıyordum ben de. Sokak köpekleri kaçıyorsa eğer semtin insanla...
“elim” sözcüğü
32 yazıda 38 geçiş bulundu.
elim, elimde, elimdeki, elimdekileri, elimden, elimdeydi, elimdeyse, elime... eşleşmeleri dahil edildi.
...dım dışarıya damarlarımda kan yokken yaşardım gece öyle de güzel gelirdi bana başı bozuk bir kediyi beklerdim elimde süt, kase ve umutla çakmak bulamazken sigara yakmaya ateşi bulmak için çırpınıyordu ellerim tarih öncesinde b...
...lakını koruyordu. En azından ben öyle gözlemlemiştim... Ne zaman göz göze gelsek önce kılık kıyafetimi süzer, elimdeki çantaya ve saate bakarak işe gittiğimi anlar, gözleriyle akıllı olmamı söylerdi. Ne de olsa güvenlikten izin...
...erirken diriliş...’ Ne vardı sanki Karalar bağlamış ağıtlarda Fırtınalar koparacak Bir muamma gibi Dudaklarda elim elim kıvranacak? Kalbi çalınmış sokaklarda Terk edilmişse haşyet Ve dahi çiğnenmişse Tüm arılığıyla vasf-ı iz...
...çılır açılmaz indi metrodan. Kalabalığı yarıp merdivenlere koştu, gözden kayboldu. Bir sonraki durakta indim. Elimdeki cüzdana bakıyordum. Tutmaya çalıştığım yaşlar süzüldü gözlerimden. Adım atacak dermanım kalmamıştı. Ayrılık a...
...Ama zaman ve şartlar değişir, bilirim.Hiç kimse bugünkü hâlimizi tahayyül edemezdi.Gurbet Hanım bile. Yine de elimde kalanları korudum:Umudumu, aşkımı, mevsimlerimi, hüzünlerimi ve gözlerimi.Ama korumak yetmiyordu; ruhum acıyo...
...lki de bir rüyadayım şimdi… Acıyı hissediyorum her zerresiyle, duyuyorum, hayal olamaz diyorum; gerçek hepsi. Elimde tutuyor, gözümle görüyorum. Yerden bir avuç toprak alıp yanaklarıma sürüyorum. Ufacık taşlar dağlıyor yüzümü....
...ıyı zamana bölüyoruz. Zamanın uzunluğu arttıkça acıyı hâlen ilk günkü gibi yaşıyor oluşumuza kızıyoruz. Sanki elimizdeymiş gibi. Sanki günler geçince acı da aynı oranda geçebilecekmiş gibi. Tozlu bir masanın üstünden, yılgın toz küm...
...im kurmak) yerine bardağı taşıracak damlaları bekliyoruz. Efendiliğimizden kaybediyor, dilimizi bozunca ya da elimizi kaldırınca kayboluyoruz. Bir arada yaşıyor ve ancak toplum olamıyoruz. Aileniz, okul arkadaşlarınız, iş arkad...
...imizi bile söylüyordu bize. “Anılar” diyordu, bize kalan güzel anılarımız ve tabii ki hayatta olanlar… Mektup elimde, bahçeye bakan küçük odamda, camın önünde oturuyordum. Önce kokladım zarfı ve göğsüme bastırdım. Ablama sarıl...