...bedeni… Ardından tek hatırımda kalan attığım derin karanlık çığlık, içine hapsolduğum alacakaranlık, gözümden yavaşça bulanıklaşarak kaybolan yer… Gözümü açtığımda nefes almaktan utanıyorum. Ağlamak neydi? Yanağımdan süzülenler...
“yavaş” sözcüğü
139 yazıda 311 geçiş bulundu.
yavaş, yavaşla, yavaşladı, yavaşladığı, yavaşladığım, yavaşlama, yavaşlamadım, yavaşlamaktır... eşleşmeleri dahil edildi.
...lsız diyenin aklına tüküreyim! Savaşacaktı. İnsan başka türlü nasıl hayatta kalabilir ki zaten, dedi içinden. Yavaş bir şekilde kolunu ekmeğe doğru uzatmasıyla birlikte güçlü bir hırlama sesi işitti. Midesinin sesini bile bas...
...Adım geçiyorsa altını çizerim Belki, Belki bir sigara soğur külüyle Belki bir çay, okudukça Belki virgüllerin yavaşlatmaz Durdurmaz da noktaların Belki soru işaretlerin uyutmaz Bilmiyorum, uzun lafın kısası Seni sevmek uzun hikâye...
...kırdı geriye? Gençliği, aşkları, aldanışları, hayal kırıklıkları, acıları… Vazgeçemiyordu hiçbirinden. Bavulu yavaşça yere koydu. Ellerine baktı. Yaşamın alnında derinleştirdiği çizgiler gibi, bavulun sapı da izler oluşturmuştu...
...aklıma Çukurunda kayboluyorum Bulutların yolculuğu geliyor aklıma Nasıl da duruyorlar öyle Ve bizce nasıl da yavaş hareket ediyor gökyüzü Ve yeryüzü nasıl da duruyor kendince Düşünmesi yasaklanmış orta çağ filozofuyum Düz bi...
...adın ağırlığı altında ezilmeliydi. İlk aklıma gelen, “Rıfkı”ydı. Nereden duydum anımsamıyorum, yumuşak huylu, yavaş, ağır kimse anlamına geliyormuş. Onun kişiliğiyle ne alâkası var, diyeceksiniz. Çok haklısınız. Ama bi’ umut....
...rer (insanlık bu ya; o duvar da tuğladan değil, camdandır) ve içinde kendi kış bahçemizi yaratmaya çalışırız. Yavaşça kabuğumuza çekilir, olup bitenlere olabildiğince seyirci kalmaya çalışırız fanusun içinde. Orada güvende ve s...
...yarsızlaşmış kulaklarıma rağmen, etime batan bir şeyler var görüntülerinde” diye düşünüyor Z.) Kahkahalarının yavaşladığı bir sırada ayağa kalkıp rehinelerin yanına doğru yürüyor kısa boylu olanı. “Sizler ülkemize armağan ettiğimiz...
...toprağa değdikçe harlanıyordu ama ateşi Lamia’yı yakmıyordu. İnsanların kaçıştıkları kar fırtınasının altında yavaş adımlarla yürümeye başladı. Çatılardan kesilerek gelen karın altında yürüyen kendisi değildi sanki. İncinmiş...
...n ortalarına gelmiştik. Kapı çalındı. “Kesin Zehra geldi, öğretmenim” dediler çocuklar hep bir ağızdan. Gidip yavaşça açtım kapıyı. Zehra kucağına üç paket cips bastırmış, nemli ve korku dolu iri gözleriyle bana bakıyordu. Sıra...